نهنگ های آبی هر روز 10 میلیون قطعه میکروپلاستیک می خورند


ما می دانیم که حیوانات دریایی با اندازه های مختلف ناخواسته پلاستیک را در مسیر خود از طریق اقیانوس ها مصرف می کنند. اما در مورد این رژیم غذایی بزرگترین موجود دریایی چطور؟ برای پاسخ به این سوال، دانشمندان دانشگاه استنفورد عادات تغذیه ای نهنگ ها را در سواحل کالیفرنیا تجزیه و تحلیل کرده اند. این گروه دریافتند که نهنگ های آبی هر روز حدود 10 میلیون قطعه پلاستیک را می بلعند.

این مطالعه ادامه تحقیقات میدانی توسط زیست شناسان و دانشمندان علوم اقیانوسی در دانشگاه استنفورد است. تحقیقات این گروه شامل داده های جمع آوری شده در بیش از یک دهه در مورد نهنگ ها و عادات تغذیه آنها می باشد.

داده های ذکر شده با نقشه برداری از تجمعات متراکم ماهی و کریل در مناطق تغذیه نهنگ ها به دست آمد. برای جمع آوری این داده ها از مشاهدات هواپیماهای بدون سرنشین، برچسب های غیرتهاجمی، کشتی های تحقیقاتی کوچک و امواج صوتی استفاده شده است. اکنون محققان برای اولین بار این اطلاعات را با اندازه گیری غلظت میکروپلاستیک ها در ستون آب در سواحل کالیفرنیا ترکیب کرده اند.

مقالات مرتبط:

تجزیه و تحلیل جدید نشان داد که نهنگ ها بیشتر تغذیه خود را در عمق 50 تا 250 متری (164 تا 820 فوت) انجام می دهند. جایی که بیشترین غلظت میکروپلاستیک را می توان در آب های اقیانوس یافت.

دانشمندان دریافتند که نهنگ‌ها وقتی دهان خود را برای بلعیدن توده‌های کریل و ماهی باز می‌کنند، میکروپلاستیک نمی‌خورند. بلکه این قطعات را درست مانند طعمه خود مصرف می کنند. نهنگ آبی بزرگترین موجود روی کره زمین است و رژیم غذایی سنگینی بر اساس کریل دارد. این بدان معناست که طبق برآوردها، این حیوان روزانه 10 میلیون قطعه پلاستیک می خورد. متیو ساووکا، یکی از نویسندگان این مطالعه، می گوید:

برخلاف آنچه ما به دلیل اندازه آنها انتظار داریم، آنها در زنجیره غذایی پایین تر هستند. این نهنگ‌های آبی را به ناحیه‌ای که پلاستیک‌ها در آب هستند نزدیک‌تر می‌کند. فقط یک ارتباط منطقی را می توان تصور کرد: کریل پلاستیک ها را می خورد و سپس نهنگ آبی آنها را می خورد.

به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل خود، تیم تحقیقاتی نهنگ های گوژپشت را بررسی کردند که بیشتر از شاه ماهی و ماهی کولی تغذیه می کنند. با بررسی های انجام شده مشخص شد که این نهنگ ها روزانه حدود 200000 قطعه پلاستیک می خورند. نهنگ های باله ای که از کریل و ماهی تغذیه می کنند، روزانه بین 3 تا 10 میلیون قطعه پلاستیکی را می بلعند. مصرف پلاستیک با طعمه باعث نگرانی دانشمندان در مورد عواقب ناشناخته تغذیه حیوانات شده است. Sheryl Kahanereport، نویسنده اصلی مقاله، می گوید:

ما به تحقیقات بیشتری نیاز داریم تا دریابیم که آیا میکروپلاستیک های کریل خوار روغن کمتری دارند یا خیر. آیا ممکن است ماهی به دلیل مصرف میکروپلاستیک و احساس سیری گوشت و چربی کمتری داشته باشد؟ اگر قطعات میکروپلاستیک با طعمه متراکم باشند، مغذی نیستند، که به معنای اتلاف وقت است. زیرا در این صورت نهنگ ها چیزی خورده اند که اساساً زباله است. این مثل تمرین برای ماراتن و خوردن ژله لوبیا است.

کسب اطلاعات بیشتر در مورد اثرات تغذیه ای این آلودگی های میکروپلاستیک گام بعدی برای محققان خواهد بود. در کنار این موضوع، برای شناخت بهتر نیروهای اقیانوسی نیز تلاش خواهد شد. نیروهایی که منجر به تجمع قطعات میکروپلاستیک در میان طعمه نهنگ می شود. جرمی گلدگوبن، نویسنده ارشد مقاله، می گوید:

درک بیشتر بیولوژی اساسی نهنگ های بی دندان و اکوسیستم آنها از طریق استفاده از فناوری های جدید مانند هواپیماهای بدون سرنشین و برچسب گذاری زیستی و مکان یابی به ما کمک می کند تا تحقیقات کاربردی مهمی را برای حفاظت از این حیوانات و فراتر از آن انجام دهیم.

این تحقیق در مجله ارتباطات طبیعت منتشر شده است.